5 τοπια
__1_____
το τοπιο ειναι ανισορροπο και αγριο. εντελως αδειανο. σα μυστικο. σαν περιοδικο κρυμμενο κατω απο το στρωμα. το τοπιο ειναι σχεδον πρασινο και ερημικο. θα του ταιριαζε καθε τι αλλα και τιποτα. ολα θα μπορουσαν να ειναι σχετικα με αυτο το τοπιο. αν ενα γιγαντιο, ας πουμε, χερι ξεκινουσε να τοποθετει πραγματα, λεξεις, ιδεες, ανθρωπους στο τοπιο, αυτο θα παρεμενε ερημικο, αγριο και πρασινο. ακομη κι αν το γεμιζε καποιος με μωβ σκιες και κοκκινα λουλουδια ακομη κι αν με καποιον τροπο σπερναμε τυρκουαζ βροχη ή ροζ κεραυνους, το τοπιο δεν θα αλλαζε ουτε θα ομορφαινε. δεν προκειται για καποιο ασχημο τοπιο η τρομακτικο. δεν θα το ελεγες καν μοναχικο. αν και ολα τα τοπια του πλανητη και του νου ειναι μοναχικα, αυτο ξεχωριζει. ισως επειδη θα μπορουσε να ειναι κι αυτο με τη σειρα του, μερος καποιου αλλου τοπιου. ολο αυτο το χαος θα μπορουσε να ειναι μια γωνια στην ακρη της θαλασσας, ενος δωματιου, καποιας στεγης.
__2_____
το τοπιο ειναι επιπεδο και σκληρο. ειναι επιπεδο μα ραγισμενο. καπνοι βγαινουν απο τις ρωγμες στο εδαφος που μοιαζουν με ρυτιδες σε ωχρο δερμα. το τοπιο θα μπορουσε να ειναι το τελευταιο αποσπασμα απο το ημερολογιο μιας μανας. το τελευταιο αποσπασμα που διαβαζει η ιδια η μανα και γελαει με τον εαυτο της και σκεφτεται πού να κρυψει το ημερολογιο αυτο, ωστε να μην το βρει κανεις αφου πεθανει. δεν σκεφτεται να το καταστρεψει.
θελει να υπαρχει μονο του. αλλα οχι ξεχασμενο. οχι χαμενο. κρυμμενο. μονο οπως κι εκεινη. οπως η γυναικα μεσα στη μανα. η γυναικα που κανεις δε διαβασε.
__3_____
το τοπιο ειναι ακινητο. βρισκεται ομως πισω απο ενα πολυ λεπτο υφασμα που το κινει ο αερας. κι οι πρασινοι λοφοι μοιαζουν να φουσκωνουν, ενω στην πραγματικοτητα οι λοφοι δεν ειναι καν πρασινοι. ειναι κιτρινοι και το υφασμα ειναι μπλε. ισως το υφασμα να ειναι η λιμνη που επιθυμει να δει αυτος που κοιτα το τοπιο. η λιμνη που θυμαται. φυσικα, ενα υφασμα μπορει παντα να ειναι μονο ενα υφασμα. οι λοφοι ομως, για κανενα λογο δεν μπορουν να ειναι απλως λοφοι. δεν υπαρχει πιο συνθετο ονειρο, ποσο μαλλον τωρα, που ψηλα, στην κορυφη του πιο στρογγυλου απο ολους τους λοφους του κατα τα αλλα ακινητου τοπιου, ενα παιδι σηκωνει το χερι κι ανακατευει με τα δαχτυλα τον ουρανο.
__4_____
το τοπιο ειναι σαφες. προκειται για τους διαφανους λεκεδες πανω στα χρωματα, οταν τα κλειστα ματια μου στρεφονται προς τον ηλιο. και δεν αξιζει να ασχοληθει κανεις περισσοτερο απο τοσο, με ενα σαφες τοπιο.
__5_____
to diko sou topio ...
Labels: clocks, the cookie jar, watches
5 τοπια
__1_____
το τοπιο ειναι ανισορροπο και αγριο. εντελως αδειανο. σα μυστικο. σαν περιοδικο κρυμμενο κατω απο το στρωμα. το τοπιο ειναι σχεδον πρασινο και ερημικο. θα του ταιριαζε καθε τι αλλα και τιποτα. ολα θα μπορουσαν να ειναι σχετικα με αυτο το τοπιο. αν ενα γιγαντιο, ας πουμε, χερι ξεκινουσε να τοποθετει πραγματα, λεξεις, ιδεες, ανθρωπους στο τοπιο, αυτο θα παρεμενε ερημικο, αγριο και πρασινο. ακομη κι αν το γεμιζε καποιος με μωβ σκιες και κοκκινα λουλουδια ακομη κι αν με καποιον τροπο σπερναμε τυρκουαζ βροχη ή ροζ κεραυνους, το τοπιο δεν θα αλλαζε ουτε θα ομορφαινε. δεν προκειται για καποιο ασχημο τοπιο η τρομακτικο. δεν θα το ελεγες καν μοναχικο. αν και ολα τα τοπια του πλανητη και του νου ειναι μοναχικα, αυτο ξεχωριζει. ισως επειδη θα μπορουσε να ειναι κι αυτο με τη σειρα του, μερος καποιου αλλου τοπιου. ολο αυτο το χαος θα μπορουσε να ειναι μια γωνια στην ακρη της θαλασσας, ενος δωματιου, καποιας στεγης.
__2_____
το τοπιο ειναι επιπεδο και σκληρο. ειναι επιπεδο μα ραγισμενο. καπνοι βγαινουν απο τις ρωγμες στο εδαφος που μοιαζουν με ρυτιδες σε ωχρο δερμα. το τοπιο θα μπορουσε να ειναι το τελευταιο αποσπασμα απο το ημερολογιο μιας μανας. το τελευταιο αποσπασμα που διαβαζει η ιδια η μανα και γελαει με τον εαυτο της και σκεφτεται πού να κρυψει το ημερολογιο αυτο, ωστε να μην το βρει κανεις αφου πεθανει. δεν σκεφτεται να το καταστρεψει.
θελει να υπαρχει μονο του. αλλα οχι ξεχασμενο. οχι χαμενο. κρυμμενο. μονο οπως κι εκεινη. οπως η γυναικα μεσα στη μανα. η γυναικα που κανεις δε διαβασε.
__3_____
το τοπιο ειναι ακινητο. βρισκεται ομως πισω απο ενα πολυ λεπτο υφασμα που το κινει ο αερας. κι οι πρασινοι λοφοι μοιαζουν να φουσκωνουν, ενω στην πραγματικοτητα οι λοφοι δεν ειναι καν πρασινοι. ειναι κιτρινοι και το υφασμα ειναι μπλε. ισως το υφασμα να ειναι η λιμνη που επιθυμει να δει αυτος που κοιτα το τοπιο. η λιμνη που θυμαται. φυσικα, ενα υφασμα μπορει παντα να ειναι μονο ενα υφασμα. οι λοφοι ομως, για κανενα λογο δεν μπορουν να ειναι απλως λοφοι. δεν υπαρχει πιο συνθετο ονειρο, ποσο μαλλον τωρα, που ψηλα, στην κορυφη του πιο στρογγυλου απο ολους τους λοφους του κατα τα αλλα ακινητου τοπιου, ενα παιδι σηκωνει το χερι κι ανακατευει με τα δαχτυλα τον ουρανο.
__4_____
το τοπιο ειναι σαφες. προκειται για τους διαφανους λεκεδες πανω στα χρωματα, οταν τα κλειστα ματια μου στρεφονται προς τον ηλιο. και δεν αξιζει να ασχοληθει κανεις περισσοτερο απο τοσο, με ενα σαφες τοπιο.
__5_____
το τοπιο ειναι ανισορροπο και αγριο. εντελως αδειανο. σα μυστικο. σαν περιοδικο κρυμμενο κατω απο το στρωμα. το τοπιο ειναι σχεδον πρασινο και ερημικο. θα του ταιριαζε καθε τι αλλα και τιποτα. ολα θα μπορουσαν να ειναι σχετικα με αυτο το τοπιο. αν ενα γιγαντιο, ας πουμε, χερι ξεκινουσε να τοποθετει πραγματα, λεξεις, ιδεες, ανθρωπους στο τοπιο, αυτο θα παρεμενε ερημικο, αγριο και πρασινο. ακομη κι αν το γεμιζε καποιος με μωβ σκιες και κοκκινα λουλουδια ακομη κι αν με καποιον τροπο σπερναμε τυρκουαζ βροχη ή ροζ κεραυνους, το τοπιο δεν θα αλλαζε ουτε θα ομορφαινε. δεν προκειται για καποιο ασχημο τοπιο η τρομακτικο. δεν θα το ελεγες καν μοναχικο. αν και ολα τα τοπια του πλανητη και του νου ειναι μοναχικα, αυτο ξεχωριζει. ισως επειδη θα μπορουσε να ειναι κι αυτο με τη σειρα του, μερος καποιου αλλου τοπιου. ολο αυτο το χαος θα μπορουσε να ειναι μια γωνια στην ακρη της θαλασσας, ενος δωματιου, καποιας στεγης.
__2_____
το τοπιο ειναι επιπεδο και σκληρο. ειναι επιπεδο μα ραγισμενο. καπνοι βγαινουν απο τις ρωγμες στο εδαφος που μοιαζουν με ρυτιδες σε ωχρο δερμα. το τοπιο θα μπορουσε να ειναι το τελευταιο αποσπασμα απο το ημερολογιο μιας μανας. το τελευταιο αποσπασμα που διαβαζει η ιδια η μανα και γελαει με τον εαυτο της και σκεφτεται πού να κρυψει το ημερολογιο αυτο, ωστε να μην το βρει κανεις αφου πεθανει. δεν σκεφτεται να το καταστρεψει.
θελει να υπαρχει μονο του. αλλα οχι ξεχασμενο. οχι χαμενο. κρυμμενο. μονο οπως κι εκεινη. οπως η γυναικα μεσα στη μανα. η γυναικα που κανεις δε διαβασε.
__3_____
το τοπιο ειναι ακινητο. βρισκεται ομως πισω απο ενα πολυ λεπτο υφασμα που το κινει ο αερας. κι οι πρασινοι λοφοι μοιαζουν να φουσκωνουν, ενω στην πραγματικοτητα οι λοφοι δεν ειναι καν πρασινοι. ειναι κιτρινοι και το υφασμα ειναι μπλε. ισως το υφασμα να ειναι η λιμνη που επιθυμει να δει αυτος που κοιτα το τοπιο. η λιμνη που θυμαται. φυσικα, ενα υφασμα μπορει παντα να ειναι μονο ενα υφασμα. οι λοφοι ομως, για κανενα λογο δεν μπορουν να ειναι απλως λοφοι. δεν υπαρχει πιο συνθετο ονειρο, ποσο μαλλον τωρα, που ψηλα, στην κορυφη του πιο στρογγυλου απο ολους τους λοφους του κατα τα αλλα ακινητου τοπιου, ενα παιδι σηκωνει το χερι κι ανακατευει με τα δαχτυλα τον ουρανο.
__4_____
το τοπιο ειναι σαφες. προκειται για τους διαφανους λεκεδες πανω στα χρωματα, οταν τα κλειστα ματια μου στρεφονται προς τον ηλιο. και δεν αξιζει να ασχοληθει κανεις περισσοτερο απο τοσο, με ενα σαφες τοπιο.
__5_____
| to diko sou topio ... |
Labels: clocks, the cookie jar, watches
