*φυσικα σε δεκα λεπτα θα θελω να αντικαταστησω τα μισα *στο μυαλο μου αναποφευκτα δημιουργηθηκε ολοκληρο σεναριο. χμ... *τελικα στο youtube βρισκεις τα παντα. ΤΑ ΠΑΝΤΑ. απιστευτο *κολλησα λιγο στα Secret Love και Happy Dance. Τα υπολοιπα μου ηρθαν ντουγρου.
...με τον Βαγγελη τσακωνομαστε καθε φορα που εφτανε το δεμα απο την Κρητη. Πηγαινα σπιτι του απο το μεσημερι, για να ανοιξουμε την κουτα και να τακτοποιησουμε [στα πιατα μας] ολα τα καλα που του εστελνε η μανα του απο τον Αγιο Νικολαο. Τρωγαμε και πιναμε μεχρι αργα το βραδυ. Λιγο πριν τελειωσει το πρωτο μπουκαλι ρακι ξεκινουσε ο ιδιος καβγας, με θεμα ποιο ειναι το πιο ροκ κομματι στην ιστορια της μουσικης. [ Για προθερμανση, ο Βαγγελης με εβριζε που χρησιμοποιουσα τη λεξη κομματι - ραδιοφωνικος παραγωγος εκεινος και μελος της λεσχης φιλων της μουσικης. ]
Με ελεγε λουμπεν, επειδη, ενω γενικως δεν ψηνομουν και τοσο για Μπετοβεν [πραγματι, περνουσα τη Σοπεν φαση μου - τωρα ειμαι καλα, ευχαριστω για το ενδιαφερον] κι ενω ειχα παει μια φορα σε μια συναυλια των Πυξ Λαξ οποτε και δεν ημουν καταλληλος για να εκφερω αποψη περι ροκ, επεμενα πως το ροκεστερο κομματι στην ιστορια ηταν η Εισαγωγη Εγκμοντ. "Τεμπελη!" μου ελεγε και εβαζε στο γιγαντιο στερεοφωνικο -για το οποιο κι ειχε ξεφορτωθει μια πολυθρονα που δεν χωρουσε πια στο σαλονι- την Ημιτελη Συμφωνια.
"Γαμωτο.." μουρμουρουσε μετα απο λιγο. "Οπως η τζαζ θελει βινιλιο και χρουτς-χρουτς, ετσι κι η κλασσικη θελει μεγαρο. Γαμω την ντοητσε γκραμοφον..." "Η τζαζ θελει Μπιλυ", του απαντουσα "και η κλασσικη καντηλι". Σηκωνε τα χερια σαν μαεστρος [οι αρρωστοι με την κλασσικη μουσικη το εχουν αυτο, οπως οι μεταλλαδες χτυπιουνται κι ανεμιζουν το μαλλι, πραγμα που εκανα κι εγω παλαιοτερα αλλα μου ειχαν πει οτι θυμιζω την Βουγιουκλακη και τοτε εκοψα τα μαλλια μου - και την χεβυ μεταλ] και χαμογελουσε λες κι ειχε νικησει. Λες κι ο Σουμπερτ ηταν ο δικηγορος του στην τελικη αγορευση. Το βουλωνα φυσικα, γιατι αναμφισβητητα επροκειτο για την αγαπημενη μου κινηση μεσα στη συμφωνια - μετα γινεται λιγο βαρετο το κομματι - και περιμενα να μου πει, οπως συνηθως: "Βαλε και το δικο σου τωρα".
Ο δικος μου δικηγορος τα ελεγε ολα απο την πρωτη κιολας σελιδα της παρτιτουρας. Και με υφος I-rest-my-case κοιταζα τον Βαγγελη που θα προτιμουσε να πεθανει απο το να παραδεχτει οτι γαμα και δερνει και το δικο μου κι οτι τριζουν σαν ενορκοι τα πιατα με τα σκαλτσουνια. Γεμιζε τα ποτηρακια με ρακι, μασουλουσε ενα κομματι ψωμι ή λιγη γραβιερα κι αναβε τον υπολογιστη. Καθομουν διπλα του σε ενα σκαμνακι και χαζευαμε βιντεακια στο ιντερνετ. Ορχηστρες και πορνο. Αλλωστε η Εισαγωγη ειχε ηδη τελειωσει.
- Αντονυ αγαπη μου... - Σι μι αμορ; - Να σε ρωτησω κατι; - Ο,τι θες μι αμορ. - Να...σκεφτομουν... - Μπραβο μι αμορ! - Σκεφτομουν οτι... να... αφου σου εκανα το χατηρι και κυκλοφορησα τον βαρετο ισπανοφωνο δισκο μου, κι εβαψα τα μαλλια μου στο φυσικο τους για το βιντεοκλιπ του μοναδικου τραγουδιου που ακουγοταν στο σιντι και σε ακολουθησα για ενα χρονο στην περιοδεια σου και ειδα τι γαματος τραγουδιστης που εισαι...ελεγα μηπως... μηπως να κυκλοφορουσα εναν καινουριο δισκο, πιο...χορευτικο - - Δεν ειναι χορευτικη η σ α λ σ α μι αμορ;;; - Ναι αλλα ο λασαπελ δε θελει να σκηνοθετησει σαλσα τραγουδι και ξερεις ποσο πολυ θελω να με σκηνοθετησει ο λασαπελ!
IMOGEN HEAP - Hide and Seek ___________________________
Where are we? What the hell is going on? The dust has only just begun to form, Crop circles in the carpet, sinking, feeling. Spin me round again and rub my eyes. This can't be happening. When busy streets a mess with people would stop to hold their heads heavy.
Hide and seek. Trains and sewing machines. All those years they were here first.
Oily marks appear on walls Where pleasure moments hung before. The takeover, the sweeping insensitivity of this still life.
Hide and seek. Trains and sewing machines. (Oh, you won't catch me around here) Blood and tears, They were here first.
Mmm, what you say? Mm, that you only meant well? Well, of course you did. Mmm, what you say? Mm, that it's all for the best? Ah of course it is. Mmm, what you say? Mm, that it's just what we need? And you decided this. Mmm what you say? What did she say?
Ransom notes keep falling out your mouth. Mid-sweet talk, newspaper word cut-outs. Speak no feeling, no I dont believe you. You don't care a bit. You don't care a bit.