αυτο απο το πρωτο μου ημερολογιο

Τριτη 30 Νοεμβριου 1993

Σημερα εβρεχε. Το πρωι που ξεκινησα για το σχολειο ψιχαλιζε. Οταν εφτασα εβρεχε λιγο πιο πολυ. Την πρωτη ωρα, αντι να κανουμε γλωσσα πηγαμε στην εκκλησια. Εγω φυσικα και ο Εγγιν, μειναμε στην εξω αιθουσα. Βαριομασταν και γι αυτο πηγαμε στην ταξη μας. Εξω τωρα εβρεχε πιο πολυ. Μαλλον πολυ πιο πολυ. Τελος παντων, στην ταξη, βγαλαμε ενα παζλ απο τη βιβλιοθηκη, ομως πριν καν αρχισουμε να το φτιαχνουμε βαρεθηκαμε. Φοβομασταν μηπως μας δει ο παπας -που ηταν τρελλος- και μας φωναξει. Και παλι ομως δεν γυρισαμε στην εκκλησια. Παιξαμε ενα αλλο παιχνιδι. Καποιος απο 'μας τους δυο θα ελεγε STOP ή ΞΕΚΙΝΑ. Στο στοπ επρεπε να αρχισει ο αλλος να γυρνα και στο ξεκινα να σταματα και να μενει ακινητος. Αργοτερα βγηκαμε -εγω με τον Εγγιν- να ψωνισουμε απο το κηλικειο. Εγω αγορασα ενα ψυμιθι μια FANTA και TUTTI FRUTI. Ο Εγγιν δεν ειχε λεφτα και του εδωσα εβδομηντα δραχμες για να αγορασει και αυτος ψυμιθι. Του ειπα αν περισσευουν λεφτα να παρει τσιχλες. Το ψυμιθι εκανε πενηντα και ετσι πηρε και δυο τσιχλες. Μετα απο λιγο ανεβηκαμε στο θεατρο μα στα σκαλακια ακουγα κατι. Μπηκα μεσα, και ειδα ενα σωληνα να σταζει λιγο λιγο. Το ειπαμε στην κυρια του κηλικειου και ηρθε αμεσως με εναν κουβα. Μας ειπε να προσεχουμε και αν γινει τιποτα να της το πουμε. Υστερα ηρθαν και τα αλλα παιδια και εγινε χαμος. Ανεβαιναν στο θεατρο, πηδουσαν. Εμεις τους διωχναμε μα εκεινοι τιποτα, συνεχισαν να κανουν τρελες. Σε λιγο ηρθε ο κυριος Ντινος και ειδε το Γιαννη Μαννια να τραγουδαει -δηθεν- στο μικροφωνο. Την επομενη ωρα ειχαμε θρησκευτικα. Εξω εβρεχε ακομα, και πολυ χειροτερα απο πριν και γι αυτο ο παπας δεν αφησε εμενα και τον Εγγιν να βγουμε εξω. Ο Εγγιν επιασε ενα βιβλιο να διαβασει και εγω πηρα απο καποιον μια κολα ζωγραφικης και ζωγραφισα. Στην κολα σιγα σιγα εβγαιναν σαλιγκαρια, φιδια, αραχνες κ.α. Βεβαια δεν εβγαιναν απο την κολα αλλα τα ζωγραφιζα ολα. Δυο λεπτα μετα ειπα στη Θεοδωρα -σιγα σιγα- να παιξουμε κατι. Να μην μας βλεπει ο παπας. Εγω ζωγραφιζα κατι και η Θεοδωρα επρεπε να βρει το θεμα της ζωγραφιας. Η πρωτη ηταν με πολλα φυτα και το θεμα ηταν <<ολα τα φυτα του κοσμου>>. Η δευτερη ζωγραφισα δολαρια που με ενα βελος δειχναν μια τσαντα. Ο τιτλος ηταν: <<Δολαρια στην τσαντα>>. Μετα απο λιγο χτυπησε το κουδουνι για διαλειμα. Εριχνε σχεδον χιονονερο. Μολις εβγαινες απο το ηποστεγο σε δυο " ειχες γινει παπι. Την επομενη ωρα ειχαμε μαθηματικα. Μας εκανε ο κυριος Ντινος. Τσακωσε μερικα παιδια να κανουν φασαρια και ζητησε απο ενα κοριτσι να γραψει τα ονοματα τους. Μετα τους εβαλε να ξανακαθησουν στα θρανια τους. Τωρα αρχισε το μαθημα. Μας εγραψε ενα προβλημα και εμεις επρεπε να το λυσουμε. Σχεδον ολοι το καναμε σωστα. Ο Εγγιν εκανε μια ωρα να βρει τη λυση. Σε λιγο μας εκανε την προπαιδεια. (ευτυχως εμενα δε με σηκωσε.)

Ντριιν το κουδουνι παλι. Πανω στα δεντρα ειχε σχηματιστει μια λιμνη. τα παιδια περπατουσαν μεσα. Ο Γιαννης Μαννιας μας ειπε οτι κατω ειχε πιο μεγαλη. κατεβηκαμε στην πισω αυλη. Πραγματικα ηταν πιο μεγαλη. Στο τερμα ειχε μια πιο μικρη που δεν την ειχα προσεξει και παραλιγο να πεσω μεσα. Αυτη ηταν πιο μικρη αλλα πολυ πιο βαθια. Ο Εγγιν μπηκε μεσα και το νερο εφτανε σχεδον μεχρι τα γονατα. Μετα ξαναανεβηκαμε πανω και εγω πηγα να πηδηξω τη μεγαλη αλλα ρηχια λιμνη αλλα επεσα κατω και εγινα... γουρουνι που πηδηξε τις λασπες. Το κουδουνι ξαναχτυπαει. Τωρα εχουμε αγγλικα. Εγω γεματος λασπες, πηγαινω στον κυριο Ντινο αλλα αυτος μου φωναξε. Η κυρια των αγγλικων μας εβαλε ορθογραφια. Μετα μας ειπε να την πουμε απ' εξω. Υστερα μας εδειχνε καρτες με τους πρωταγωνιστες του μαθηματος και μας ελεγε να τους περιγραψουμε. Εμενα μου ειπε να διαβασω το μαθημα. Ντιγκ Ντιγκ κουδουνι. Τωρα σχολαμε με περιμενει εξω η μαμα με το αυτοκινητο

ΓΕΙΑ!
ΤΖΑΚΟΣ

1999

12 χρονια πριν

αυτο απο ενα πολυ πολυ παλιο ημερολογιο μου, που βρηκα τυχαια

16 - 11 - 97

Την προηγουμενη εβδομαδα (7.11) ηταν τα γενεθλια της Θεοδωρας. Της εκανα δωρο το Single των Spice Girls. Το μεσημερι μου ειπε πως θα καλουσε την παρεα. Δεν ενθουσιαστηκα.
Τελοσπαντων πηγα πρωτος μαζι με την Τοτο μετα τα Αγγλικα (φυγαμε πιο νωρις). Η πρωτη που εφτασε ηταν η Βιβη. Διαβασα την καρτα που εδωσε στην Θεοδωρα και συγκινηθηκα οταν συνειδητοποιησα πως κατι τετοια μου εγραφε κι εμενα περσι.
Μετα ηρθαν τ'αγορια (Κωστας, Βασιλης, Μιχαλης, Τσαμπικος). Ηρθαν και τα κοριτσια Λιζα, Στελινα, ηρθε και η Μαιρη. Ξαφνικα ακουω:

Μιχαλης: Πότε θα παρεις
Τοτο: Τη ζακετα μου, ναι το ξερω. Θα μου την φερει αυριο η Αντριαννα.
Μιχαλης: Την ξεχασες στο παρτυ μου.

Τα επαιξα, δακρυσα και στενοχωρηθηκα παρα πολυ. Η Μαιρη το ηξερε πως ο Μιχαλης εκανε παρτυ. Της το ειχε πει η Τζωρτζινα. Ο Μιχαλης ειχε πει να μη μου το πουν για να μη στενοχωρηθω. Το εμαθα ομως, αφου στο παρτυ της Τότο, ο Μιχαλης ολο γι' αυτο μιλουσε. Δεν μπορουσα να το βγαλω απο το μυαλο μου και μου χαλασε τη διαθεση σε ολο το παρτυ μεχρι που καθισα διπλα στη Στελινα και αρχισαμε να μιλαμε. Δεν της ειπα πως εμαθα για το παρτυ γιατι ηξερα πως πηγε κι αυτη και δεν ηθελα να την φερω σε δυσκολη θεση. Ο Κωστας μας διεκοψε και ζητησε στη Στελινα να χορεψουν. Μετα το χορο πηγα πισω στη Στελινα και αρχισαμε ξανα να μιλαμε. Ηρθε ο Βασιλης και ζητησε στην Στελινα να χορεψουν...
Να φανταστεις οτι με τον Μιχαλη σχεδιαζαμε ενα παρτυ αυτη την εποχη. Το παρτυ εγινε κι εγω δεν ημουν καν καλεσμενος. Οπως δεν ημουν καλεσμενος το καλοκαιρι στην παρεα τους. Ποσες φορες ειπα στον Τσαμπικο πως ηταν ο καλυτερος μου φιλος. Ποσες φορες μου ειπε πως αν καποιος θα πεθαινε θα προτιμουσε να ειναι ο Μιχαλης! Εγω τον πιστεψα, αλλα μαλλον το ελεγε επειδη μιλουσαμε οι δυο μας. Τι θα μου ελεγε; "Θελω να πεθανεις" ; Μακαρι να μου το ελεγε αφου με σκοτωσε τελικα μαζι με τους φιλους του. Ακομα με σκοτωνει.
Δεν εχω φιλους ! ! ! ! ! !
Ειχα μα δεν ειχα. Κλεονικη περιμενω το γραμμα σου ακομα. Δεν αντεχω αλλο. Γιατι κανενας δεν με συμπαθει; γιατι ολοι με κατακρινουν; γιατι κανεις δεν μου μιλαει; γιατι δεν με καλεσε στο παρτυ του ο Μιχαλης; γιατι; γιατι; γιατι; γιατι; γιατι;