γυρισμα στο περτουλι, χαραμα

wrap

στην κατια, την ευδοκια, τον αγγελο, τον τασο, τον κωστα, τον nathan, τον νικο

agapithikame poly....

μαλλον δεν ημουν εκει. σε αλλο νερο θα βουρτσιζα τα δοντια μου. και σε αλλο θα επλενα την κουπα μου. σε αλλο νερο επεπλεε η οθονη του υπολογιστη μου. και το καλωδιο σαν νεροφιδο, εψαχνε το βουνο που ηταν πανω σε ενα αλλο βουνο που ηταν πανω σε ενα αλλο βουνο κι ολα τα βουνα μαζι εμοιαζαν με δεντρο αλλα μονο στις φωτογραφιες και μονο στην οθονη του υπολογιστη. το γεωλογικο τοτεμ καθρεφτιζε η λιμνη κι ημασταν αδιαφοροι μεχρι να μας καρφωσει ο ουρανος τα χερια στα συννεφα. και τοτε γιναμε παραφοροι και καρφωσαμε τον ουρανο στη λιμνη και σβησαμε τα σημαδια των αλλων με μια μπορα. δεσαμε τα σκυλια στις γαμπες μας, χαμογελασαμε σε εκεινους που δεν μας εβλεπαν ή δεν μας εβλεπαν πια κι αγαπηθηκαμε πολυ. σαν παλια βραχια στην κορυφη του συμπαντος.

γιατι ουρλιαζες δεν μου 'πες

ποσο θα 'θελα να τρυπουσα την ψιχα απ' το ψωμι αυτο, με μια οδοντογλυφιδα και να το 'νιωθες στο χερι σου. ειμαι στον παραδεισο. στη θεση σου, ειναι ενα ασπρομαυρο σκυλι. ακομη κι αν δεν ειχα σπλαχνα, στομα, φωνη, κεφαλι... αν δεν υπηρχα, με καποιον τροπο θα σε σκεφτομουν παλι. πιωμενοι...γαμιομαστε με ελαχιστες κινησεις για να μην αναποδογυρισει η βαρκα. χυνεις στον κωλο μου και μετα φορας μονο την μπλουζα σου. κανεις κουπι κι εγω γυμνος ακομη, χαζευω λαχανιασμενος το αλατι στα φρυδια σου. παρα πολυ κουρασμενοι. παρα πολυ ευτυχισμενοι. στη θαλασσα. κατω απο τους γκρεμους. μικροσκοπικοι κι εντελως χαμενοι. δυο μαλακισμενα σωματα. ελευθερα.

χαρης

τα λουλουδια κανουν ο,τι κανει το νερο.
εννεα δισεκατομμυρια χρονια ειχα να μυρισω το γρασιδι.

a room to let

ποιο τραγουδι θα ελεγες εαν δεν ειχες λαχανιασει;
ποιος θα γερασει πιο πολυ;

σημερα
ενωσα δυο γεφυρες

Ευκολα

με ολες τις προθυμες λεπτομερειες
του σωματος
και του ονοματος σου

για κοιταξε με

ξεχασαμε τον πολυτιμοτερο μου τενοντα στο πανδοχειο
για κοιταξε με

υπολειτουργω;
για κοιταξε με

ο λεβεντομαλακας

Στο βουνο, οταν μας ακουν που διασκεδαζουμε, νομιζουν οτι κινδυνευουμε. Ετσι θα βγηκε και η φραση.

Παντα πηγαινα πισω απο τους φιλους μου. Σημερα οι φιλοι μου ειναι πισω μου κι εγω ακολουθω εναν ψηλο, αδυνατο, κοκκινομαλλη...

- Λεβεντομαλακα! φωναζει απο πισω ενας φιλος μου. Για πλακα. Γελαει.
- Αναθεμα την ωρα που σας ειπα αυτην τη λεξη! λεει μια φιλη μου. Γελαει.
- Τι σημαινει λεβεντομαλακας;

Οι φιλοι μου θα ηθελαν να τρεξουν στα λιβαδακια αυτα που διασχιζουμε. Αλλα δεν προλαβαινουμε. Και πανω που αρχιζουμε να ζεσταινομαστε, ενα μεγαλο, λαχανιασμενο συννεφο φρεναρει πανω απο το οροπεδιο.

- Να βιαστουμε! φωναζουν απο πισω.
- Ας κουτρουβαλησουμε!

σαν κοκκινες... χελωνες;

ριβερς σαηκολοτζι

reverse σαηκολοτζι θα πει
αντιστροφη μετρηση. θα πει
το σπανιο χιονι που κατουρησε ο Θεος. θα πει
τα ματια λειτουργουν και καθιστα. Ετσι

εξηγησα το πρωτο μου βυζι στα δυο παιδια μου.
Φωλιες μυρμηγκιων, φτερες στις πλατες των πουλιων
και ορειβατικα τηγανια. Θα πει

το κουμπι της πρωτης μου πυτζαμας
σε καθε πουκαμισο που εχω φορεσει. θα πει
κανενα δεν ηταν δικο μου

η γιαγια

-Ενα παιδι στην ηλικια σου -ποσο εισαι εσυ;
-Εικοσι τρια
-Α, οχι εκεινος ηταν στα τριαντα. Τουστρωνα δω χαμω μια κουβερτα κι ουτε που σκεπαζοντανε. Καθαρη την εστρωνα, καθαρη την εμαζευα.