αυτο με τα αεροπλανα
θελω να σου γλειψω τα ποδια οταν μεγαλωσεις λιγο .να μεγαλωσουν και τα δοντια μας.
θα ανεβαινα για ενα βραδυ .για τα κοιμισμενα ματια σου.
τα αγορια που μου αρεσουν κανουν πραγματα που δεν μου αρεσουν
τα κοριτσια που μου αρεσουν κανουν πραγματα στα αγορια που δεν μου αρεσουν .στα αγορια που μου αρεσουν
θελω να σου γλειψω τα ποδια. ηταν τοσο καθαρα. φαινοντουσαν τοσο μαλακα. επιασες την κοιλια μου. ηταν ατυχημα αυτο που ακολουθησε. ηταν ατυχημα που δεν ειδες.
απο πανω περνουν αεροπλανα. τοσα πολλα που δεν μπορω να πιστεψω πως ουτε ενα δεν ειναι απλα περαστικο. δεν μπορω να πιστεψω πως ολα καπου πηγαινουν. καποια περνουν απο πανω μας μονο για να κανουν θορυβο. και για να κοιταξω ψηλα. σκασιλα σου ομως για τον λαιμο μου. κοιτας κι εσυ ψηλα. ελα, ενα αεροπλανο ειναι. σιγα.
τι μαγιο εχεις; θα με πας σπιτι; Labels: παραλογο δασος
αυτο με τα αεροπλανα
θελω να σου γλειψω τα ποδια οταν μεγαλωσεις λιγο .να μεγαλωσουν και τα δοντια μας.
θα ανεβαινα για ενα βραδυ .για τα κοιμισμενα ματια σου.
τα αγορια που μου αρεσουν κανουν πραγματα που δεν μου αρεσουν
τα κοριτσια που μου αρεσουν κανουν πραγματα στα αγορια που δεν μου αρεσουν .στα αγορια που μου αρεσουν
θελω να σου γλειψω τα ποδια. ηταν τοσο καθαρα. φαινοντουσαν τοσο μαλακα. επιασες την κοιλια μου. ηταν ατυχημα αυτο που ακολουθησε. ηταν ατυχημα που δεν ειδες.
απο πανω περνουν αεροπλανα. τοσα πολλα που δεν μπορω να πιστεψω πως ουτε ενα δεν ειναι απλα περαστικο. δεν μπορω να πιστεψω πως ολα καπου πηγαινουν. καποια περνουν απο πανω μας μονο για να κανουν θορυβο. και για να κοιταξω ψηλα. σκασιλα σου ομως για τον λαιμο μου. κοιτας κι εσυ ψηλα. ελα, ενα αεροπλανο ειναι. σιγα.
τι μαγιο εχεις; θα με πας σπιτι;
θα ανεβαινα για ενα βραδυ .για τα κοιμισμενα ματια σου.
τα αγορια που μου αρεσουν κανουν πραγματα που δεν μου αρεσουν
τα κοριτσια που μου αρεσουν κανουν πραγματα στα αγορια που δεν μου αρεσουν .στα αγορια που μου αρεσουν
θελω να σου γλειψω τα ποδια. ηταν τοσο καθαρα. φαινοντουσαν τοσο μαλακα. επιασες την κοιλια μου. ηταν ατυχημα αυτο που ακολουθησε. ηταν ατυχημα που δεν ειδες.
απο πανω περνουν αεροπλανα. τοσα πολλα που δεν μπορω να πιστεψω πως ουτε ενα δεν ειναι απλα περαστικο. δεν μπορω να πιστεψω πως ολα καπου πηγαινουν. καποια περνουν απο πανω μας μονο για να κανουν θορυβο. και για να κοιταξω ψηλα. σκασιλα σου ομως για τον λαιμο μου. κοιτας κι εσυ ψηλα. ελα, ενα αεροπλανο ειναι. σιγα.
τι μαγιο εχεις; θα με πας σπιτι;
Labels: παραλογο δασος
παραλογο δεν ειναι οτι πεταει να το κοιταμε :)